Τεκτονισμός & Κοινωνία

O άνθρωπος δεν θα είχε διανοητική αξία εάν δεν ήταν συγχρόνως και μέλος της κοινωνίας. Κανένας δεν μπορεί να έχει επίδοση εάν δεν ζει σε κοινωνία οργανωμένη, η οποία κυβερνάται από νόμους, εάν δεν απολαμβάνει τα αγαθά της (εκπαίδευση, ανάπτυξη κλπ). Ο καθένας μας έχει την υποχρέωση να εργάζεται υπέρ του γενικού συνόλου. Όσο περισσότερο ανεπτυγμένο είναι ένα άτομο, τόσο περισσότερη υποχρέωση έχει να βοηθά τον συνάνθρωπό του. Η υποχρέωση αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά επιστροφή προς ότι ο καθένας έλαβε.

Η θεμελιώδης αυτή αρχή της σχέσεως του Τέκτονα προς την κοινωνία, είναι βέβαιο ότι θα εμποδίσει τις εκδηλώσεις των ανθρωπίνων παθών, τις μεταξύ των ανθρώπων σκληρές διακρίσεις, του εγωϊσμού, της πλεονεξίας και όλων των άλλων κακών, τα οποία μαστίζουν τις ανθρώπινες κοινωνίες και γεννούν σκληρές δοκιμασίες. Οι προσπάθειες των Τεκτόνων έχουν σαν αντικειμενικό σκοπό την βελτίωση των ανθρωπίνων κοινωνιών. Εάν αυτό επιτύχει, εξασφαλίζεται η ειρήνη και η αρμονία στην ανθρωπότητα.

Ας μη λησμονούμε ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις των παρελθόντων αιώνων οφείλονται σε μεγάλο ποσοστό στους ομοιδεάτες προγόνους μας, στους Τέκτονες των εποχών εκείνων, υπό όποιες μορφές υφίσταντο.

Προσπαθούμε και σήμερα να συνεχίσουμε το έργο αυτό, ώστε να εκμηδενισθούν οι παραπλανώντες την κοινή γνώμη, οι περιπαίζοντες τις νομοθετικές και εκτελεστικές εξουσίες, πολιτικοί οι οποίοι στερούνται των ηθικών και προοδευτικών αρχών του Τεκτονισμου. Πολλοί πολιτικοί μυημένοι στον Τεκτονισμό, μεγαλούργησαν. Αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι συνετέλεσαν να κρατηθεί στο ύψος της η Νομοθετική και Εκτελεστική Εξουσία, να γίνεται σεβαστό το ανθρώπινο δίκαιο επί της ζωής, της ελευθερίας και της αναπτύξεως. Η ισχύς πρέπει να συνοδεύεται από την αγάπη, τη σύνεση και το αίσθημα δικαίου.

Οι Τέκτονες λοιπόν, έχουν μέσα στα καθήκοντά τους και αυτή την αποστολή, με το παράδειγμά τους αφενός και τη γενική προσπάθεια, την αποστολή της βοήθειας στον διακανονισμό των ανθρωπίνων σχέσεων και ανάπτυξη των κοινωνιών, ώστε να επιτευχθεί η ευτυχία και ευδαιμονία, σε συνδυασμό με την πνευματική ανύψωσή τους.